ٰٰگلکي، تبري، مازرۊنی ىا مازندراني[۱] ايته زوانه ايرانˇ خۊرخۊسي کلسيا زوانان ؤ مازرۊنˇ مردۊمˇ ماري زوانه.[۲][۳] ؤ باخي کاسپينˇ زوانان أمرأ گيلکي، تالشي، تاتي، زازاکي ؤ سمناني مأنستن،[اي ادعا، سربس خأنه] ايته زواني جرگه ؤ خانواده مئن قرار گيره ؤ اۊشانˇ أمرأ شباهت دره.[۴] گلکي ىا تبري، خۊرخۊس ٚ جه گيلکي همرأ، خۊرتاو ٚ جه فارسي ؤ تۊرکمني ؤ نسا جه ني تاتي زوانˇ همساده ايسه. گلکي، جؤز مازرۊنˇ اۊستان، گؤلستان ؤ سمنان ؤ تئران ؤ ألبۊرزˇ اۊستانانˇ مئن ني رايجه.

کاسپينˇ زوانان ؤ لئجه‌ئنˇ نخشه.

سربسویرایش

  1. عمادی، اسدالله، زبان مازندرانی از دوران باستان تا امروز، سال ۱۳۹۹، ناشر: نشر شلفین، صفحه = ۱۵}}
  2. (نام خانوادگی۱=BORJIAN |نام۱=HABIB |تاریخ=2010 |عنوان=Rev.: Etymological Dictionary of the Iranian Verb |پیوند= https://www.academia.edu/8075087/Rev_Etymological_Dictionary_of_the_Iranian_Verb?email_work_card=title |ژورنال=Journal of the Royal Asiatic Society |دوره= |شماره= |صفحات=2 |doi= |تاریخ بازبینی= |زبان=en}}
  3. (نام خانوادگی = آقاگل‌زاده | نام = فردوس | عنوان = زبان مازندرانی (طبری) توصیف زبان‌شناختی (تحقیقی میدانی - اطلس زبانی) | سال = ۱۳۹۵ | ناشر = نشر دانشگاه تربیت مدرس | صفحه = ۳}}
  4. DIMLĪ in Encyclopædia Iranica = Linguistic position of Dimlī. After their migration in the Middle Ages, for almost a millennium the Dimlīs had no direct contact with their closest linguistic relatives. Nevertheless, their language has preserved numerous isoglosses with the dialects of the southern Caspian region, and its place in the Caspian dialect group of Northwest Iranian is clear. The Caspian dialects comprise Ṭālešī, Harzan(d)ī, Gūrānī, Gīlakī, Tabari, and some dialects in Tātī-speaking areas and in the area around Semnān. Historically the Caspian dialects belong to the “Northwest Iranian group of languages” and are related to Parthian (see Windfuhr). The isoglosses are of historical phonetic, morphological, and lexical order, Garnik Asatrian